Ne zaman havaya ateş açılsa bir Kürt vurulur

Kurmancim û kohî-yû kenarî[1. “Kürdüm, dağlıyım, kenardanım…”, Mem û Zîn‘den]
                          – Ehmedê Xanî

Lice şehitliğinde Mahsum Korkmaz (Agît) heykeli devlet tarafından yıkıldı.
Lice şehitliğinde Mahsum Korkmaz (Agît) heykeli devlet tarafından yıkıldı.

 

Bundan yıllar yıllar önce, Asya’nın uzak steplerinin birinde, dağların arasına sıkışıp kalmış bir boy vardı.

Demir dağları eritip çıktılar, at sırtında Büyük Asya’yı aştılar, boy boyladılar, soy soyladılar, Küçük Asya’ya ulaştılar.

Baktılar ki karşıda ovalar, iki yanlarında dağlar…

Bir kısmı vurdu ovalara geçti, bir kısmı dağlara çıktı.

Dağları seçenler bir baktı ki dağlar kar. Karların üstüne yalın at ve yalın ayak basarken kart kurt diye sesler çıkardılar. Madem ayaklarımızın sesi farklı dilimizin de sesi farklı olmak gerek dediler, çünkü herkesin bildiği gibi ayak ve dil çok yakın organlardır.

Böylece üç kelime Arap’tan, beş kelime Fars’tan, sekiz on kelime de ovadakilerden alıp Kartkurtça denilen lehçeyi oluşturdular.

Tarih bu ya, ovadakiler devlet üstüne devlet kurdu, dağdakiler hasret üstüne hasret çekti. Ovadakilerle dağdakiler arasında çokça savaş çıktı.

Bu savaşlar sırasında dağdakiler çok çekti. Sürgün edildiler, şehit edildiler, mazlum edildiler. Köyleri yakıldı, yangın edildiler.

Çocuklarının ayağına naylon bağlayıp yaktılar, ihtiyarlarının boynuna ip bağlayıp çektiler, gençlerinin dişine kerpeten takıp söktüler. Ne zaman konuşsalar dillerine, şarkılarına, öykülerine zehir sürüldü.

İnsan denen vahşi hayvanın donundan çıkıp kuş olmaya, işte o zaman karar verdiler.

Önce gençler, sonra giderek bütün halk kartallara, şahinlere, kekliklere, güvercinlere döndü.
Kuş olmak güzeldir. Kuşlar bir kanat vurdu mu dağda, yamaçtan aşağı bir saldı mı ovada olabilir. Zindana atılamazlar, kolay kolay yakalanamazlar ve kimse onların şarkılarını yasaklayamaz.

O günden beri kuşlar, dağlarla ovalar arasında uçar dururlar.

Vurulabilirler ama tüketilemezler.

Her zaman yenileri gelir.

Çokturlar.

Çok çokturlar.

Öyle ki her an göklerde bir kuş deryası süzülür durur.

Bu yüzden ne zaman havaya ateş açılsa, bir Kürt vurulur. [2. İlk kez 7 Aralık 2013’te Fraksiyon.org’da yayımlanan bu yazı 2014 Ağustos’unda Lice’de Agit’in heykelinin yıkılmasına karşı direnirken şehitliğe yeni bir şehit olan Medhi Taşkın’ın anısına ithaf olunur.]

@prometeatro | @yazilama


Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s